زبان روان

قهوه زندگی / داستان کوتاه انگلیسی + ترجمه

0
How many students of the student who after graduation, each had a variety of jobs and successful in their work and life, after a long time went to their former college to meet with their teacher. They were busy talking and, as usual, most of their speeches were complaints of life! Their teacher was preparing coffee while he was talking; he put coffee on the table and asked the students to pour coffee for themselves
There were different glasses on the table: glass, plastic, china, crystal and other glasses. When all the students had poured their coffee and each had a beaker, the teacher, as always, calmly and kindly said, “Look at the kids; you all have elegant and beautiful cups, and now only the crunchy and cheap cups are left on the table
The students, who were surprised by the master’s words, remained silent, and the professor went on to say, “In fact, what you really wanted was coffee, not a glass, but you pick beautiful glasses and at the same time look at the glasses of others. Life is like coffee, and it’s about jobs, rights and social status. These décor decorate life, but they will not change the quality of it
Of course, different cups will affect your interest in drinking coffee, but if you lose more of your attention to the glass and forget about valuable things like coffee quality and not smell it, you’ll lose the real meaning of drinking coffee. After now, try lifting your eyes off the glass and enjoy coffee while you close your eyes

 


چند دوست دوران دانشجویی که پس از فارغ التحصیلی، هر یک شغل‌های مختلفی داشتند و در کار و زندگی خود نیز موفق بودند، پس از مدت‌ها با هم به دانشگاه سابقشان رفتند تا با استادشان دیداری تازه کنند. آن‌ها مشغول صحبت شده بودند و طبق معمول بیشتر حرف‌هایشان هم شکایت از زندگی بود! استادشان در حین صحبت آن‌ها قهوه آماده می‌کرد؛ او قهوه جوش را روی میز گذاشت و از دانشجو‌ها خواست که برای خود قهوه بریزند.
روی میز لیوان‌های متفاوتی قرار داشت: شیشه‌ای، پلاستیکی، چینی، بلور و لیوان‌های دیگر. وقتی همه دانشجو‌ها قهوه‌هایشان را ریخته بودند و هریک لیوانی در دست داشت، استاد مثل همیشه آرام و با مهربانی گفت:«بچه‌ها، ببینید؛ همه شما لیوان‌های ظریف و زیبا را انتخاب کردید و الان فقط لیوان‌های زمخت و ارزان قیمت روی میز مانده‌اند!»
دانشجو‌ها که از حرف‌های استاد شگفت‌زده شده بودند، ساکت ماندند و استاد حرف‌هایش را به این ترتیب ادامه داد:«در حقیقت چیزی که شما واقعاً می‌خواستید قهوه بود و نه لیوان، اما لیوان‌های زیبا را انتخاب کردید و در عین حال نگاه‌تان به لیوان‌های دیگران هم بود؛ زندگی هم مانند قهوه است و شغل، حقوق و جایگاه اجتماعی ظرف آن است. این ظرف‌ها زندگی را تزیین می‌کنند، اما کیفیت آن را تغییر نخواهند داد.
البته لیوان‌های متفاوت در علاقه شما به نوشیدن قهوه تأثیر خواهند گذاشت، اما اگر بیشتر توجه‌تان به لیوان باشد و چیز‌های با ارزشی مانند کیفیت قهوه را فراموش کنید و از بوی آن لذت نبرید، معنی واقعی نوشیدن قهوه را هم از دست خواهید داد. پس از حالا به بعد تلاش کنید نگاه‌تان را از لیوان بردارید و در حالی که چشم‌هایتان را بسته‌اید، از نوشیدن قهوه لذت ببرید.

 

منبع: familypsy

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *